Pod względem architektury Westmere są podobne do projektu Nehalem wprowadzonego w 2008 r. jako Core i7. Nowe układy będą zawierać wewnętrzny procesor graficzny oraz rozwiązania dodatkowe, w tym wielowątkowość (hyper-threading).
Zaawansowane urządzenia Westmere mają być zdolne do krótkookresowej zmiany taktowania jednego z rdzeni w celu chwilowego zwiększania prędkości przetwarzania. Maksymalna prędkość przetwarzania zostanie ograniczona bezpośrednio przed dojściem do przegrzania się procesora.
Częstotliwość taktowania Clarksdale będzie się mieścić w przedziale od 2,8 GHz do 3,5 GHz, a Arrendale odpowiednio od 2,1 do 2,7 GHz. Zamiast od dawna zapowiadanego GPU Larrabee, z rozwoju którego Intel się wycofał, stosowane będą 45-nm procesory graficzne.
