Taśmy tesa LSE: skuteczne klejenie tworzyw o niskiej energii powierzchniowej

Firma tesa wprowadziła zaawansowane rozwiązania z serii LSE, dedykowane do trwałego łączenia materiałów trudnosklejalnych, takich jak polipropylen, polietylen czy silikon. Nowe produkty, w tym tesa 4950 i tesa 74515, eliminują konieczność stosowania primerów oraz obróbki plazmowej, zapewniając wysoką odporność termiczną do 200°C. Rozwiązania te znajdują zastosowanie w wymagających procesach montażowych w branży motoryzacyjnej, elektronicznej oraz AGD.

Dodaj do ulubionych źródeł w Google
Posłuchaj
00:00

Taśmy samoprzylepne tesa LSE – skuteczne klejenie trudnych podłoży

Materiały o niskiej energii powierzchniowej, takie jak polipropylen, polietylen, PTFE czy silikon, stanowią poważne wyzwanie dla tradycyjnych metod łączenia. Taśmy samoprzylepne tesa LSE zostały opracowane z myślą o tych właśnie zastosowaniach, zapewniając trwałe połączenie bez konieczności wstępnego przygotowania powierzchni.

Fizyczne podstawy klejenia trudnych materiałów

Tworzywa sztuczne takie jak PP i PE charakteryzują się bardzo niską energią powierzchniową oraz niepolarnym charakterem chemicznym. Oznacza to, że klej nie jest w stanie skutecznie zwilżyć powierzchni ani uzyskać pełnego z nią kontaktu, co bezpośrednio przekłada się na słabą adhezję nawet przy użyciu wysokiej jakości spoiw.

Zależność między energią powierzchniową a przyczepnością można zobrazować zachowaniem kropli wody: na szkle rozlewa się ona w cienki film, natomiast na silikonie pozostaje zwartą kroplą. Analogicznie zachowuje się klej – im wyższa energia powierzchniowa podłoża, tym łatwiej uzyskać pełny kontakt i trwałe wiązanie. Problem niskiej energii powierzchniowej można ograniczyć przez zastosowanie klejów dedykowanych podłożom LSE lub przez zwiększenie energii powierzchniowej materiału za pomocą primera bądź obróbki plazmowej.

Zastosowania i warianty taśm tesa LSE

Taśmy tesa LSE znajdują zastosowanie w motoryzacji, elektronice, AGD, budownictwie i lotnictwie. Cienkie warianty sprawdzają się przy laminowaniu miękkich i elastycznych materiałów, takich jak silikon, pianka, folia, filc czy sztuczna skóra. Grubsze wersje są przeznaczone do montażu elementów wewnętrznych pojazdów, na przykład paneli drzwiowych i konsol, a także do mocowań zewnętrznych, gdzie wymagana jest elastyczność kompensująca zmiany temperatury.

W ofercie tesa dostępna jest również taśma z klejem różnicowym, której jedna strona przeznaczona jest do klejenia silikonu i PTFE, a druga do szerokiej gamy innych materiałów. Rozwiązanie to umożliwia łączenie substratów normalnie trudnych do sklejenia – na przykład silikonowej uszczelki z metalową obudową.

Pełen asortyment tesa LSE obejmuje sześć rodzin produktowych: ACX plus LSE, dwustronne taśmy piankowe PE, taśmy różnicowe Si/Ak, dwustronne taśmy PET, taśmy na włókninie oraz taśmy transferowe.

Nowe taśmy tesa 4950 i tesa 74515

tesa wprowadziła na rynek dwa nowe produkty dedykowane podłożom LSE. Obie taśmy wytrzymują krótkotrwałe działanie temperatury do 200°C i długotrwałe do 100°C, nie wymagają stosowania podkładu ani dodatkowych środków chemicznych, a ich jakość została potwierdzona rygorystycznymi testami.

tesa 74515 to wysoce elastyczna taśma transferowa, zapewniająca mocne wiązanie początkowe i dobrą odporność na ścinanie. Łatwo dopasowuje się do złożonych geometrii, co czyni ją odpowiednią do wymagających kształtów i profili.

tesa 4950 wykorzystuje ten sam klej akrylowy, lecz na nośniku PET, co zapewnia doskonałą stabilność wymiarową. Właściwość ta jest szczególnie istotna przy precyzyjnym wykrawaniu i czystej obsłudze w procesie produkcji. Nośnik PET w 90% pochodzi z recyklingu poużytkowego.

 

Źródło: Semicon Sp. z o.o.

Więcej na www.semicon.com.pl
Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj ElektronikaB2B do ulubionych źródeł

Zobaczyć obiekt oczami radaru, czyli dlaczego potrzebujemy laboratorium do pomiarów RCS?

Radar postrzega świat inaczej niż człowiek. Zamiast obrazu tworzonego przez światło widzialne rejestruje echo wysłanej fali elektromagnetycznej. Na odpowiedź radarową obiektu wpływają nie tylko jego rozmiary, lecz także kształt, zastosowane materiały, częstotliwość oraz kierunek obserwacji. Dlatego dwa przedmioty o podobnych wymiarach mogą być dla radaru widoczne zupełnie inaczej. Jak zatem sprawdzić, co radar rzeczywiście "widzi"? Służą temu pomiary RCS, prowadzone między innymi w specjalistycznych laboratoriach, które zapewniają kontrolowane i powtarzalne warunki oraz umożliwiają uzyskanie dokładności wymaganej w danym zastosowaniu.
Zapytania ofertowe
Unikalny branżowy system komunikacji B2B Znajdź produkty i usługi, których potrzebujesz Katalog ponad 7000 firm i 60 tys. produktów