Z licencją czy bez niej?
Rys. 1. Koszty urządzeń WiMax. Źródło: WiMax Forum
Zainteresowanie systemami WiMax występuje zarówno w krajach rozwiniętych, jak i rozwijających się, pomimo, że charakteryzują się one rozbieżnymi potrzebami. Jedni szukają taniej, podstawowej łączności, natomiast innym zależy na szybkości i mobilności, a koszty są brane pod uwagę dopiero na drugim miejscu. Specjaliści z rynku amerykańskiego, twierdzą, że WiMax będzie szeroko stosowany dzięki wysokiej niezawodności, mimo nawet dwukrotnie wyższych cen niż łącza DSL.
Na niedawnej konferencji w Tajwanie lokalne firmy zaprezentowały prototypowe urządzenia zgodne ze standardem IEEE 802.16e 2005. Były to zarówno stacje bazowe i domowe routery, jak również karty PCMCIA/PCI Express i platformy wbudowane, takie jak inteligentne telefony oraz urządzenia GPS. Większość wyposażenia zaprezentowanego na konferencji wykorzystuje do transmisji pasma licencjonowane, takie jak 2,3, 2,5, 2,6, 3,4, 3,5 oraz 3,6GHz.
Przedstawiciele niektórych krajów rozwijających się, takich jak Pakistan, zabiegają o większe zainteresowanie urządzeniami do transmisji danych w pasmach nielicencjonowanych. Jednak firmy interesują się głównie tymi tematami, na których mogą najwięcej zarobić. Wielu argumentuje, że rozwój urządzeń dla pasm licencjonowanych, które gwarantują odpowiednią przepustowość, gdyż są pozbawione zakłóceń obecnych, dużo szybciej doprowadzi do spadku cen komunikacji bezprzewodowej. Ponadto większy nacisk kładziony na pasma licencjonowane pozwoli skuteczniej kontrolować w przyszłości rozwój tej technologii. Tymczasem same koszty infrastruktury powinny spaść w ciągu dwóch następnych lat dzięki ujednoliceniu standardów WiMax.
Azja motorem wzrostu
Analitycy przewidują, że w dalszej przyszłości Azja stanie się czołowym użytkownikiem WiMax. W Korei Południowej rozwinęła się mobilna odmiana tej technologii – WiBro, która pokrywa swoim zasięgiem większość Seulu i powoli zdobywa inne większe miasta. Dostęp do usługi nie jest na razie powszechny, jednak według Korea Telecom zasięg WiBro obejmuje już ok. 25% populacji kraju.
Producentom układów dla WiMax może pomóc także rząd Japonii, który ma przed końcem roku wydać koncesje na świadczenie tego typu usług telekomunikacyjnych na terenie kraju. Oczekuje się, że również Tajwan wyda kilka koncesji. Chociaż jest to relatywnie mały rynek, tamtejszy rząd mocno inwestuje w publiczne projekty dotyczące tej technologii.
Wartość sprzedaży
Wartość sprzedawanego w latach 2006-2008 wyposażenia WiMax szacuje się w skali globalnej na 5,7 mld dol. Według Taiwan's Market Intelligence Center wartość całego rynku, z uwzględnieniem oprogramowania i usług, osiągnie w 2012 roku 29,4 mld dol. Rynkiem tym zainteresowane są coraz to nowsze koncerny. Do niedawna firmy, takie jak Accton Technology, Asus Computer, Cybertan, Gemtek Technology i Quanta Microsystems oferowały głównie punkty dostępowe, karty i telefony komórkowe. Część z tych firm pracuje w porozumieniu z klientami nad projektami, które mają trafić do masowej produkcji w połowie 2008 roku, czyli w czasie rozpoczęcia sprzedaży przez firmę Intel jej wbudowanych modułów Wi-Fi/WiMax.
Kilka firm, m.in. Alpha Networks, Tecom i Zyxel Communications, sprzedaje stacje bazowe opierające się głównie na projektach firm zewnętrznych. Dla firm tajwańskich, które nie projektują od podstaw stacji bazowych dla sieci komórkowych, jest to nowy obszar działalności. Oczekuje się, że ich produkty trafią na rynek w pierwszej połowie 2008 roku.
Przyszłość WiMax
Dwa lub trzy lata temu można było wątpić, czy WiMax przetrwa pośród innych technologii bezprzewodowych. Teraz w obliczu planów firmy Intel i wielu innych istnieje jedynie pytanie o tempo rozpowszechnienia tej technologii.
Część rozwijających się krajów azjatyckich także zamierza wykorzystywać WiMax, ale dopiero po spadku cen urządzeń. Przykładowo rząd Indonezji chce w ten sposób zapewnić podstawową łączność około 38 tys. wsi. Kraj ten może okazać się bardziej znaczącym użytkownikiem tej nowej technologii.
Grzegorz Michałowski
