Zamiast wyszukiwać komponenty, definiuje się w niej bloki funkcjonalne, ograniczenia i wymagania wydajnościowe, co zawęża proces wyszukiwania do opcji, które są kompatybilne z tymi warunkami brzegowymi. Dopiero dalej platforma proponuje podzespoły, utrzymując założony kontekst projektu w całym procesie, umożliwiając wyszukiwanie, porównywanie i udoskonalanie opcji komponentów bez utraty śledzenia wcześniejszych decyzji lub ograniczeń.
Takie podejście ma pomóc projektantom podejmować bardziej świadome decyzje projektowe na wcześniejszym etapie cyklu rozwoju, kiedy definiowane są architektury i kompromisy. Te wczesne wybory często determinują strukturę kosztów, pułapy wydajności i charakterystykę niezawodności i wiążą się niestety z ryzykiem nietrafnego (nieoptymalnego) wyboru.
