Konfiguracja i uruchomienie konwerterów szeregowych na światłowód serii TCF-142
Urządzenia MOXA z serii TCF-142 służą do konwersji sygnałów szeregowych w standardach RS-232, RS-422 oraz RS-485 na transmisję światłowodową. Jako rozwiązania niezarządzalne wymagają one precyzyjnej konfiguracji sprzętowej za pomocą przełączników fizycznych oraz zachowania określonych rygorów topologicznych w celu zapewnienia poprawnej wymiany danych.
Charakterystyka techniczna i wymagania systemowe
Konwertery TCF-142 są urządzeniami typu unmanaged, co oznacza, że ich praca nie opiera się na konfiguracji programowej, lecz na ustawieniach przełączników DIP-switch. Kluczową cechą tych urządzeń jest brak wsparcia dla protokołu TCP/IP. W związku z tym w torze światłowodowym nie mogą znajdować się żadne przełączniki sieciowe, serwery portów szeregowych ani inne urządzenia aktywne pracujące w standardzie Ethernet. Komunikacja może odbywać się wyłącznie pomiędzy jednostkami TCF-142 lub modelami z serii ICF-1150. Prawidłowe działanie wymaga zasilania prądem stałym w zakresie 12-48 VDC, przy czym pobór mocy oscyluje w granicach 2 W.
Konfiguracja interfejsu szeregowego i wybór topologii
Wybór odpowiedniego standardu szeregowego realizowany jest poprzez przełączniki SW1 i SW2. Możliwe jest ustawienie pracy w trybach RS-232, RS-422 oraz RS-485 (wersja 2-przewodowa lub 4-przewodowa). W przypadku korzystania z transmisji różnicowej (RS-422/485) zaleca się aktywację rezystora terminującego za pomocą przełącznika SW3 na obu końcach magistrali. Dla interfejsu RS-232 terminacja musi pozostać wyłączona.
Urządzenia mogą pracować w dwóch układach połączeń. Najczęściej stosowana topologia punkt-punkt wymaga ustawienia przełącznika SW4 w pozycji OFF na obu urządzeniach. W sytuacjach wymagających połączenia wielu punktów, na przykład w systemach opartych na protokole Modbus RTU z jednym kontrolerem nadrzędnym i wieloma urządzeniami wykonawczymi, stosuje się topologię pierścienia. W takim układzie przełącznik SW4 we wszystkich jednostkach musi znajdować się w pozycji ON. Maksymalna łączna długość magistrali światłowodowej w pierścieniu wynosi 100 km, a wszystkie połączenia muszą wykorzystywać złącza ze szlifowaniem prostym UPC lub PC.
Diagnostyka i ręczne definiowanie parametrów transmisji
Bieżący stan pracy urządzenia można monitorować za pomocą trzech diod sygnalizacyjnych. Czerwona dioda PWR wskazuje na poprawne zasilanie. Diody Fiber Tx (zielona) oraz Fiber Rx (pomarańczowa) mrugają wyłącznie w momencie faktycznego przesyłu danych. Jeśli diody te świecą światłem ciągłym, zazwyczaj oznacza to błędną polaryzację przewodów (zamianę sygnałów D+ i D-) w standardzie RS-485 2W.
Większość aplikacji nie wymaga ingerencji w parametry transmisji, gdyż konwertery posiadają funkcję automatycznego wykrywania prędkości. Jeśli jednak komunikacja nie zostaje nawiązana, konieczne może być ręczne ustawienie parametrów poprzez zdjęcie obudowy i konfigurację wewnętrznych przełączników. Przełącznik Pin 1 w pozycji ON aktywuje tryb manualny. Kolejne piny pozwalają na zdefiniowanie prędkości (baudrate) oraz długości ramki szeregowej. Przy obliczaniu długości ramki należy zsumować bit startu, bity danych, bit parzystości oraz bity stopu. Przykładowo dla popularnego formatu 8N1 należy ustawić wartość 10 bitów.
Źródło: Elmark Automatyka
Więcej na www.elmark.com.pl
