Naukowcy z Uniwersytetu Queensland opracowali technologię, która pozwala na precyzyjne kierowanie ruchem chrząszczy z gatunku Zophobas morio, przy wykorzystaniu kontrolerów do gier. Mikroelektronika montowana na grzbietach owadów stymuluje odpowiednie obszary czułków lub pokryw skrzydłowych, wywołując ruch w zadanym kierunku.
– Chrząszcze posiadają szereg naturalnych cech – takich jak zdolność wspinaczki czy manewrowania w ciasnych przestrzeniach – które czynią je mistrzami poruszania się w złożonym środowisku, np. wśród gruzu - wyjaśnia dr Thang Vo-Doan z Biorobotics Lab, działającego przy Wydziale Inżynierii Mechanicznej i Górniczej UQ. – Nasza technologia pozwala wykorzystać te zdolności i rozszerzyć je o programowalne sterowanie, bez skracania długości życia owada.
Zespół pracuje nad dalszym rozwojem rozwiązania, tak by w ciągu najbliższych pięciu lat możliwe było jego przetestowanie w realistycznych warunkach.
Bioinżynieria na służbie ratownictwa
W najnowszej fazie badań, realizowanej wspólnie z UQ School of the Environment, University of New South Wales oraz Nanyang Technological University w Singapurze, udowodniono, że owady mogą bezproblemowo przechodzić z powierzchni poziomych na pionowe – co nadal stanowi duże wyzwanie dla mikrorobotów.
– Mikroroboty potrzebują aktywnych „stóp”, miękkiej interakcji z otoczeniem oraz zaawansowanych systemów czujnikowych – tłumaczy Fitzgerald. – Chrząszcze posiadają te cechy naturalnie, dlatego mogą dotrzeć do miejsc całkowicie niedostępnych dla robotów.
Podczas prób wspinaczkowych wykorzystano zasilanie przewodowe, jednak chrząszcze wykazały także zdolność wspinaczki z akumulatorem o masie odpowiadającej ich własnej.
Zespół pracuje obecnie nad integracją miniaturowych kamer oraz bardziej kompaktowego systemu zasilania, co ma jeszcze bardziej zwiększyć możliwości zastosowania owadów cyborgów w realnych akcjach ratowniczych.
– Jeśli ktoś zostaje uwięziony pod gruzami, czas jest kluczowy. Chcemy stworzyć narzędzie, które pozwoli błyskawicznie zlokalizować poszkodowanych, ocenić ich stan oraz przygotować bezpieczny plan wydobycia – podsumowuje dr Vo-Doan.
Źródło: The University of Queensland
