Opinie

Każdego miesiąca na rynku pojawia się kilkaset nowych podzespołów elektronicznych, o coraz lepszych parametrach w stosunku do starszych generacji lub też rozszerzających możliwości ekspansji współczesnej elektroniki. Do tego się już wszyscy przyzwyczailiśmy i trudno dziś sobie wyobrazić, aby było inaczej. Z drugiej strony również wiele podzespołów jest wycofywanych z produkcji – tylko w 2005 roku producenci nadali status EOL (End Of Life), aż 150 tysiącom komponentów!

Nadchodząca epoka elektroniki konsumenckiej przez sporą grupę firm elektronicznych oczekiwana jest z niechęcią. Wprawdzie nie mają one nic przeciwko samym produktom oraz swojej obecności na rynku masowym, ale elektronika powszechnego użytku nie jest obszarem ich działalności, na którym czują się naturalnie i komfortowo. Przyczyn tej niechęci jest wiele, a jedną z tych, która pojawia się częściej, są przyzwyczajenia klientów. Trwałość wielu wyrobów elektronicznych jest obecnie na tyle duża, że rynek szybko ulega nasyceniu i handlowcy, aby coś sprzedać muszą nieustannie przekonywać klientów, żeby w swoich oczekiwaniach ciągle chcieli więcej za mniej, a producentów elektroniki, aby kolejne generacje wyrobów coraz szybciej wchodziły na rynek. Pozwala to zastosować manewr ucieczki do przodu, po to, aby zwiększyć chłonność rynku. Doskonałym przykładem mogą tutaj być aparaty cyfrowe, w których trwa nieustanna licytacja handlowców liczbą pikseli w matrycy, mimo że dla większości użytkowników nie potrzeba ich nawet oferowanej połowy.

Po latach głębokiej fascynacji możliwościami układów cyfrowych producenci półprzewodników w coraz większym stopniu wracają do korzeni inwestując i rozwijając technologie i produkty analogowe. Duże firmy o różnorodnym asortymencie produktów, takie jak Texas Instruments, ST Microelectronics lub Philips systematycznie zwiększają nakłady finansowe na rozwój tej grupy układów, zarówno po stronie układów specjalizowanych przeznaczonych do konkretnych aplikacji i zastosowań, jak i produktów standardowych wytwarzanych przez wielu producentów na świecie.

Jeszcze kilka lat temu wydawało się, że kluczem do powodzenia w produkcji elektronicznej będzie przeniesienie działów produkcyjnych na Daleki Wschód. Tania siła robocza dla wielu firm miała stać się panaceum na wszelkie bolączki związane z konkurencją na rynku i zapewnić na kilka lat spokój i harmoniczny wzrost. Niestety producenci elektroniki tworzą jedną z niewielu rynkowych grup firm, które nieustannie muszą modyfikować swoje strategie działania, nadążając za dynamicznie zmieniającym się globalnym rynkiem.

Skoro nadchodzące lata mają być w światowej elektronice zdominowane przez produkty konsumenckie, nie obejdzie się bez większych zmian w zakresie ich funkcjonalności i technologii wykonania. Bez tego rynek utknie w ślepej uliczce, a o wzrostach sprzedaży będziemy mogli jedynie pomarzyć. Świadomi tych zagrożeń producenci swojej szansy wypatrują w konwergencji urządzeń elektronicznych, o której ostatnio słychać coraz częściej.

Przemysł elektroniczny od zawsze był postrzegany jako inkubator nowych technologii dla całej gospodarki, a wiele z tworzonych przez niego rozwiązań nie bez przyczyny określa się jako inteligentne. Na rynku mamy inteligentne karty, budynki, pojazdy, a nawet bomby. Elektronika od zawsze była również uniwersalnym sposobem na obniżkę kosztów produkcji i dlatego wiele osób oczekuje, pojawienia się kolejnych, oczywiście inteligentnych, pomysłów.

Cztery lata temu, gdy został opracowany protokół bezprzewodowej transmisji danych Zigbee i zawiązała się grupa firm Zigbee Alliance wydawało się, że technologia ta szybko zyska popularność. Na rynku brakowało rozwiązania zapewniającego łączność bezprzewodową pomiędzy czujnikami, oświetleniem, systemem alarmowym, ogrzewania i klimatyzacji, takiego, które stanowiłoby rdzeń inteligentnego domu przyszłości.

Krajobraz światowego rynku elektroniki bardzo szybko się zmienia. Widać to chociażby po wielu trudnościach biznesowych, z jakimi borykają się europejskie firmy półprzewodnikowe i elektroniczne, które od kilku lat muszą wkładać wiele wysiłku w to, aby być konkurencyjne w stosunku do firm azjatyckich. W przypadku Polski istniejący korzystny klimat do rozwoju elektroniki, jaki w dużej części stworzyło wejście do UE, też nie będzie trwał wiecznie.

Rosnące ceny ropy naftowej, gazu ziemnego, coraz bardziej kłopotliwe i droższe wydobycie węgla sprawiają, że coraz częściej interesujemy się możliwością wykorzystania alternatywnych surowców energetycznych. Ogniwa paliwowe, energia wiatru i wiele innych podobnych źródeł o charakterze ekologicznym przyciągają dziś uwagę świata nauki i przemysłu. O ile jednak o ogniwach paliwowych mówi się dużo i bywają okresy, gdy związane z tymi wyrobami wiadomości trafiają na pierwsze strony prasy codziennej, to w porównaniu, o ogniwach słonecznych słychać niewiele.

Jest już prawie niemożliwe, aby w ciągu tygodnia w mediach nie pojawiły się jakieś informacje związane z Chinami. Państwo Środka pojawia się najczęściej w wydarzeniach o kontekście gospodarczym, co dobrze odpowiada roli, jaką od kilku lat kraj ten pełni w światowej gospodarce. Jeszcze pięć-sześć lat temu media głównie opisywały ekspansję firm elektronicznych na Daleki Wschód, które w pogoni za niższymi kosztami produkcji otwierały tam swoje fabryki lub wiązały się z kooperantami, licząc, że ten krok da im przewagę nad konkurencją.

Jeszcze kilka lat temu jednym z popularniejszych i frapujących tematów była przyszłość technologii półprzewodnikowej opartej na krzemie. Do dawna było wiadomo, że nie da się w nieskończoność zmniejszać grubości ścieżek na strukturze półprzewodnikowej i w końcu gdzieś pojawi się dno. Dlatego każdy pomysł, co do możliwości zastąpienia krzemu odbijał się szerokim echem w mediach. Z czasem okazało się, że zapowiedzi końca krzemu okazały się o wiele przedwczesne, nowe pomysły na technologie półprzewodnikowe w większości nierealne, a cała dyskusja na temat przyszłości po prostu niepotrzebna.