Moduły RF
Komunikacja bezprzewodowa nie zawsze bazuje na standardach. Ich działanie ogranicza się do warstwy fizycznej komunikacji bez obsługi znanego protokołu. Są one kierowane do prostych aplikacji włącz/wyłącz lub rozwiązań własnościowych, które nie muszą mieć zdolności do komunikacji z innym sprzętem (np. prosta automatyka domowa, systemy alarmowe). W takim wypadku są one też tańsze w realizacji, ale wszystko zależy od aplikacji, podejścia producenta oraz tego, co proponują dostawcy komponentów. Gdy koszty realizacji są istotne, a nie ma konieczności zapewniania interoperacyjności (za pomocą standardu), najkorzystniej wypada jeden chip, czyli mikrokontroler (lub SoC) z wbudowanym transceiverem.
Takie rozwiązania ma w ofercie wiele firm półprzewodnikowych, z każdą kolejną generacją są one też coraz bardziej zaawansowane, a część radiowa działa na zasadzie radia programowalnego (SDR), pozwalając na programowanie parametrów, budowę sieci typu mesh lub wykorzystanie zamiast pojedynczego kanału pasma ISM (433/868/2,4 GHz) transmisji z rozpraszaniem widma lub skakaniem po kanałach (frequency hopping) albo nawet załadowanie całego stosu protokołu. Opcje konfiguracyjne obejmują też częstotliwość pracy (w ramach pasm ISM), moc, obsługę sieci, tryby uśpienia i podobne.
Źródłem wszystkich danych przedstawionych w tabelach oraz na wykresach są wyniki uzyskane w badaniu ankietowym przeprowadzonym wśród krajowych dostawców komponentów do komunikacji bezprzewodowej.
